storten maar weer

Het plaatsen van een dunne laag beton die de bovengelegen isolatielaag op zijn plaats houdt heeft waarschijnlijk meer psychisch dan praktisch nut. Mits de juiste maateregelen worden genomen, kan de isolatielaag zelfdragend worden uitgevoerd.

Op de tweede foto is te zien hoe de dunne betonlaag van wat losse wapening en een dunne deklaag wordt voorzien.

De dunne laag beton is klaar en vlak afgereid. De eerste perlite wordt toegevoegd.

De perlitelaag is klaar, licht aangedrukt en vlak afgereid.

Er bovenop is een ronde mal geplaatst, gemaakt van wat aluminium lamellen die al jaren ongebruikt op zolder lagen. Ik had ze al 16 keer weg willen gooien maar mijn vrouw stond erop ze te bewaren. Maar waarschijnlijk niet ten behoeve van deze toepassing. Als ze dit ooit leest, wordt ze vast heeeeeel boos. Het grappige was ook nog dat ze tijdens het avondeten van die dag terloops aan de lamellen refereerde ... vrouwen kunnen dit soort dingen ruiken.

Met de mal wordt beoogd om de toplaag rond te maken. De ovenkamer heeft namelijk een ronde vloer en alleen onder de ovenkamer wordt dus beton aangebracht.

Beton storten in de mal voor de helft van de uiteindelijke dikte. Net iets te nat volgens mij, al werkt dat wel veel prettiger. Aan de buitenkant van de mal wordt perlite toegevoegd.

Nadat de toplaag voor de helft van de dikte is aangebracht wordt de mal verwijderd en wordt de wapening toegevoegd.

Note: Als ik het opnieuw zou doen dan zou ik ook de wapening in een ronde vorm bijknippen. Dit gaat nu ten koste van de isolatiewaarde van het geheel.

De mal is weer terug geplaatst. De rest van de beton en perlite wordt aangebracht.

Klaar voor een aflevering van 'Sterren dansen op het ijs'.

Note: Als ik het opnieuw zou doen dan zou ik de toplaag dunner en de isolatielaag dikker maken.