just a perfect day

Ik heb beloofd om nog iets te schrijven over mijn ervaringen met de oven. Het begin van het nieuwe jaar lijkt me een prima moment daarvoor. Er zijn in deze tijd van die dagen met rustig weer en een staalblauwe lucht. Dit zijn perfecte dagen om te bakken. Een ijskoud windje, dat wel, maar voor de oven is het lekker warm.

Voor een goed bakresultaat is het nodig om je oven goed te kennen. Het is bijvoorbeeld noodzaak om goed te weten hoe lang je oven er over doet om een bepaalde temperatuur te bereiken. Heel vervelend als je deeg klaar is maar je oven nog niet. Ik heb daarom een aantal keer elk kwartier de thermokoppels van mijn oven uitgelezen. Mijn conclusie is dat de manier van stoken van invloed is. Niet zo vreemd misschien maar het maakt het wel lastig.

Wat het stoken betreft. Bij gebrek aan takkenbossen doe ik dat als volgt. Ik maak eerst vooraan de oven een brandstapeltje van op elkaar gestapeld hout, onderaan een paar gekloofde stammetjes met naar boven toe steeds dunner hout en/of takken. Dit steek ik bovenaan aan met de gasbrander (wat betreft die ene lucifer: ik ben wel padvinder geweest maar nooit goed opgelet). Dit brandstapeltje laat ik branden tot het letterlijk in lichterlaaie staat terwijl ik het ondertussen steeds meer naar het midden van de oven schuif met de rakel.

Als het brandstapeltje echt goed gebrand heeft (+/- 15 minuten) dan haal ik het een beetje uit elkaar en spreid ik het iets uit over de ovenvloer. Vervolgens leg ik flink wat stammetjes hout van verschillende dikte op de vloer zodat deze bijna vol ligt. Geen hout te dicht bij de deuropening. Even wachten totdat het vuur zijn nieuwe voer gevonden heeft. De poort naar de hel is waar het nu op moet gaat lijken.

Als het zover is dan blijf ik er verder af, dus geen nieuw hout tussentijds, tot het vuur duidelijk over zijn hoogtepunt heen is (bij mij +/- 1 uur na lading). Ik spreid het grotendeels verkoolde hout uit over de hele vloer. Daarna laad ik de oven opnieuw met een lading stammetjes zodat het proces zich kan herhalen (nogmaals +/- 1 uur). Bij elkaar gebruik ik een kruiwagen hout (zonder kop) om de oven op te stoken.

Mijn oven doet er 2 uur oven om op pizzatemperatuur te komen. Belangrijkste hierbij is de temperatuur van de vloer die (vind ik) ruim boven de 300 graden moet liggen. De donkerblauwe lijn op bijgevoegde grafiek is dus leidend. De knik in de gele lijn is de tijd tussen het uitbranden van de eerste lading en het goed vlamvatten van de tweede lading stammetjes.

Klaagde ik eerst nog over een vloer die achterbleef in temperatuur, dat probleem heeft zich opgelost. Het is te wijten geweest aan het vele bouwvocht dat in de ovenvloer aanwezig is geweest. Daarnaast moet je natuurlijk ook leren stoken. Ik heb de indruk dat het tussentijds bijvoeren van een (te klein) vuur geen goede vloertemperatuur geeft. Veel thermische massa in de vloer is dus o.k. maar dat er meer brandstof en een langere stooktijd mee gemoeid is, is wel duidelijk.

Klaagde ik eerst ook nog over de isolatie van de koepel. Ook dit probleem is te wijten geweest aan het bouwvocht, nu in de perlite. Nu al het vocht uit de isolatie is verdwenen blijft de ovenkoepel lekker koel aan de buitenkant.

Voor brood ligt het allemaal wat anders. Na een rondje pizza kan ik zo'n 4 uur na het opstoken nog 1 of meer ladingen brood bakken. Ik moet bekennen dat ik daar dan niet altijd meer zin in heb.

Als ik slechts 1 lading brood wil bakken is 1 lading hout voldoende om de oven op temperatuur te breng. Na het stoken verspreid ik de kolen over de vloer en wacht een half uur tot de kolen hun kracht hebben verloren. Daarna doe ik de deur voor de opening en wacht ik weer een half uur om de temperatuur in de oven te laten egaliseren en om de kolen te doven. Vervolgens haal ik de oven leeg en dweil ik de vloer.

Bij 1 lading hout heeft het alles bij elkaar nog wel een doorlooptijd van 3 uur voordat er gebakken kan worden (ik zal later nog een grafiek toevoegen voor het verloop van de temperatuur bij het verbranden van 1 lading hout).

Nog even heen en weer rennen tussen keuken en oven om al het deeg er heen te brengen. Maar dan is de beloning ook wel erg groot.

Oh ja, ik heb het al eerder geroepen maar een dakje boven je oven en je eigen hoofd is toch wel erg fijn. Het is niet altijd een perfect day. Want je zal het zien: net als je je met liefde bereidde deeg wilt gaan laden begint het KEIHARD te regenen.

Ander voordeel is natuurlijk dat je oventje wordt beschermd tegen de weergoden, toch ook wel erg fijn.

Tsja, mooi is anders maar het is wel functioneel. En als de afmetingen binnen de perken blijven mag je achter je huis vergunningsvrij een overkapping bouwen dus dat is mooi meegenomen.

Allemaal een gelukkig nieuwjaar toegewenst en dat er maar veel brood op de plank mag komen dit jaar.